6 Şubat 2010 Cumartesi

Mektup arkadaşı

20 yaşında gençtim askere gitme vakti gelmiş ailem ve arkadaşlarımla vedalaşmıştım.
Bir çoğu gözü yaşlı kolaymı evladı uzaklara göndermek,O zamanlar bir telefon vardı oda jetonlu birde mektup ki hayatımda kaç mektup yazmıştımki sanki...
O dönemlerde nerdeyse herkes ya anne babasına yazardı ya karısına sevgilisine.
Henüz birkaç aydır askerdim,arada gazete aldırırdım arkadaşlara akşama gelirdi gazeteler eskirdi tabi okunmamış olan her gazete yeniydi benim için.milliyet gazetesi ve ek olarak verdiği HEY dergisi vardı o dönemlerde.Okurlardan gelen mektuplar yayınlanırdı genelde kızlar yazardı ki hep derdim yalan bunlar kesin diye.Can sıkıntısından ne yapacağını bilemez insan askerde bende aileme bile yazmamışken daha aldım kalemi kağıdı HEY dergisine bir mektup yazdım.'Askerliğin verdiği hasret özlemle başladım ilgiye alakaya muhtaç olduğumuzla devam ettim yazın dedim mektuplarınızı beklerim diye ekledim' İnanamadan yolladım mektubumu.birkaç hafta sonra dergide yayınlandı yazım bende bir heyecan arkadaşlarıma gösterdim yazıyı.Bakın oğlum yayınlamışlar lann.Sonra bir ümit dedim belki gelir bir mektup.gelen mektuplar ailemdendi genelde arkadaşlarımdan hiç gelmedi bile.Bir sabah yazıcı dediğimiz görevli arkadaş elinde torba ile çıktı meydana mektup dağıtma vakti geldi isimleri sayıp fırlatıyordu sahibine doğru.benim adımı söyledi 1 mektup ardından yine ben 2.ben 3 ben 4 şaşırmıştım her mektubu elime aldığımda başka isimler vardı zarfın üstünde şaşkındım 5.7.14 derken 26 mektup gelmişti noluyo lann ???herkes sesiz bana dönmüş merakla bakıyor cevap veremedim kucağımda mektuplarla koşarak yatakhanelere gittim sırayla açtım hepsini tek tek okudum.HEY dergisindeki yazımı okuyan 26 kız bana mektup yazmış kimi bir sayfa kimi 4 biryandan gülüyor bir yandan dudaklarımı ısırıyordum ben naptım lan diyordum kendi kendime.Herbirinin kaleminden çıkanlar sevgi duygu yüklü destek dolu satırlardı yaşantılarından kısa ayrıntılar vardı kendilerini tanıtıp beni soruyorlardı neler yapıyordum askerde neler hissediyordum diye sevgilim varmıymış izne gelince görüşebilirmiyiz gibi :)
mektupların çoğu üçüncüden sonra kesildi 6 mektup yazarı ile izinde istanbulda görüştüm ikisinin evlenirken beni aradığını hatırlarım biri yaşça ufaktı ağbi derdi birkaç senedaha görüştük sonrası yok tabi güzel ilişkiler kurduklarım oldu ama askerden onra değişim oluyor erkekte farklı bakıyor hayata beklentileri değişiyor o mektuplar ve yazanlarını aklımın ve gönlümün bir köşesinde tutuyorum yıllar geçecek belki güzel anlardı diye kalacak hatıralarımda.

1 yorum:

Ceku dedi ki...

vay be negzel bişeymiş :)

Popüler Zırvalarım

wibiya widget