14 Şubat 2010 Pazar

O arayacak bekliyorum V.1

Telefon çalacak belki şimdi biraz sonrada olabilir.O arayacak biliyorum hala bekliyorum.
Onu son gördüğümde otobüste bana el sallıyordu isteksizce el sallamıştım bende.Gitmesini hiç istememiştim ama bir hayale engel olmak bencillik olurdu onun bensiz hayallerine rağmen bencil ben olmamalıydım.Birlikte geçirdiğimiz zamanlar nede hoştu çocuklar gibiydi takmadan kimsenin ne düşüneceğini umarsızca yaşadık o güzel günleri her anımız neşe içinde geçerdi dudaklarımız kısa anlarda uzak kalırdı ya konuşmak için yada nefes almak için.İlk tanıştığımız zaman dün gibi sanki;
Ağlıyordu tren istasyonunda oturmuş gelmekte olan treni fakedemeyecek kadar kederli halde ağlıyordu,Hiç umursamam aslında gözyaşı kadının silahı derler erkeklerin hemen kapılacağı anlardır ama onun yüzüne bakınca çaresiz bir kadın gördüm yaklaştım yanına cebimde birkaç mendil kalmıştı paketinden çıkarıp uzattım,'lütfen alın  ağlamayın diyemem isterseniz devam edin ama ağlamak sizi rahatlatsada bana sıkıntı veriyor alın gözyaşlarınızı silin'bana dönüp şaşkın ve merakla baktı tereddüt etti önce uzatıp narin parmaklarını aldı mendili sildi bal rengi gözlerden akan yaşlarını bir süre sessiz kaldı ben bir kenara çekilip gitmek istedim öyle ya banane yada ben kimimki o anını paylaşayım.İki kelime döküldü dudaklarından 'teşekkür ederim ' arkamı dönmemem için anahtar kelime idi onlar.Yanına oturdum hiçbirşey demedim bile o başladı anlatmaya,ailesini kaybetmiş yıllar önce bir kazada teyzesi ile kalıyormuş bir genç ile tanışmış ilk aşık olduğum kişiydi dedi ama artık bitmişti, hiç ağlamadım ağlamak için değmeli sebep olana ağlamama sebep hiç önemli bir olay yaşamadım o yüzden anlamakta güçlük çekerim sık ağlayanları.Birden konu değişti hafif bir gülümseme ile başladı bana dönüp biliyormusunuz bu dördüncü tren ve ben gitmek istemiyorum,istasyona yakın bir mağzada çalışıyormuş çalışmaktan buraları pek gezmedim diğer insanlar gibi en azından bir çay yada kahve içmeğe bile oturmadım biryerlerde ardından sordu kahve severmisin ? dedi tebessüm ettim elbette severim dedim kalktık ve hemen karşıda çay bahçesi vardı oraya gittik.Kahvelerimiz gelmeden konuşmaya başladı ben sessizce dinliyordum o konuşurken dudaklarına gözlerine bakıyordum sanki az önce kederli ağlayan kadın o değildi yüzüne renk gelmiş durmadan konuşuyor arada kıkırdamlar kahkahalar ile yaşamından esprili olayları anlatıyordu.Farketti birden hiç tanımadığı ve nerdeyse hiç konuşmamış olan bu adama herşeyini anlatıyordu sustu birden 'ne aptalım ' dedi solgunlaştı yüzü,Elini tuttum  üzülme ben iyibir dinleyiciyimdir hem senden fazla konuşurum aslında sıkılırsın inan senin kelimelerin bitsin diye bekledim biraz rahatladınsa şayet inana mutlu olurum.Ben başladım çocukken yaşadıklarımdan ilk öpüşmemden okul çağımdan gençliğimden devam ettim kısa şeyler anlattım her konu sonunda o kahkahaları duydum neşeliydi gülüyordu ne keder kalmıştı ne asık surat sustum bir an o ana dek adımızı sormamıştık birbirimize merak etmiyorduk sanki yıllardır tnaışıyor gibiydik.A...a dedim,ne aptalım dedi hiç sormadım diye Ayşegül ben dedi elini uzattı tokalaşırken gülüştük.Artık hayatında ne halde olduğunu merak edeceğin birkişi daha var seni gün ve gece düşünecek nerde nasıl olduğunu merak edecek biri beni merakta bırakma lütfen dedim bir peçeteye telf numaramı yazıp uzattm,tereddüt etti önce elini uzattı almak için gözleri peçetede durdu,korkuyorum dedi seni anlıyorum deyip elimi uzattım avuç içimle yanağını okşadım korkma ben hep yanında olacağım.Trene binip semtine mahallesine kadar gittik sokağına kadar eşlik ettim orda minik masum bir öpücük kondurdum dudağına iyi geceler deyip ayrıldık o apartmana girene dek birkaç kez dönüp baktı el salladı girdi içeri.Sabah bu anları yaşayacağımı hiç tahmin etmezdim bu bambaşka birşeydi ben aşık olmuştum hemde aşığından yeni ayrılmış bir güzele,o geceyi hiç unutmadım ve birlikte olduğumuz  sonraki günler dahada bağlıyordu beni ona...

Bekleyen
Sen, kaçan bir ürkek ceylansın dağda,
Ben, peşine düşmüş bir canavarım!
İstersen dünyayı çağır imdada;
Sen varsın dünyada, bir de ben varım!

Seni korkutacak geçtiğin yollar,
Arkandan gelecek hep ayak sesim.
Sarıp vücudunu belirsiz kollar,
Enseni yakacak ateş nefesim.

Kimsesiz odanda kış geceleri,
İçin ürperdiği demler beni an!
De ki: Odur sarsan pencereleri,
De ki: Rüzgâr değil, odur haykıran!

Göğsümden havaya kattığım zehir,
Solduracak bir gül gibi ömrünü.
Kaçıp dolaşsan da sen, şehir şehir,
Bana kalacaksın yine son günü.

Ölürsün... Kapanır yollar geriye;
Ben mezarla sırdaş olur, beklerim.
Varılmaz hayale işaret diye
Toprağında bir taş olur, beklerim...


Necip Fazıl Kısakürek
 
Dip,n:Devamı başka zamana

2 yorum:

Vio * dedi ki...

çok şeker bu ama lütfen nokta koooyy ! hepsi birleşik :D

TuTsİ dedi ki...

Haklısın yazarken fark etmiyorum
arada virgül ve nokta koysamda anlatır gibi yazdığımdan soluksuz okuyorum farketmeden bazen bitirmeme huyumda çıkıyor ortaya.Benim türkçe dersini bir daha almam lazım yok böyle olmuyor.

Popüler Zırvalarım

wibiya widget