6 Mart 2010 Cumartesi

Bir varmış,bir yokmuş! ..Allah’ın Kulu çokmuş! ...

Bir varmış,bir yokmuş! ..Allah’ın Kulu çokmuş! ...

Benim gönül tarzımı beğenmeyen biriylemi hasbihalim
. Ne var ki uğruna ôlümü göze alanların sadık kalmadıkları sevgilinin dışında.
Unutmak için içilen zamanlarda
hatırlatan küfrün utandırmadıkları inişli ve çıkışlı
sonunda terk eden kendisinde.
Aşkın yıllanmış işçisi olmak
aşkın verebildiklerinden fazlasını sunacağına inandığı bir soykütüğüdür duaların izi.
Yaşadığı sürece kimsenin bilmediği gerçek serüvene hazırlık ölümden sonraki hamd.
Yazılmış ve gönderilmiş mektuplarda değiştirilecekler mesafe koyuyor.
Diğerlerinden farklıydı kendine has ve keskin duaların zekası.
Bir kez daha terkte takdir topluyor mesafe konulan duygular.
Bu bir ayrılığın uzun öyküsü yazılamayanda

Bir varmış,bir yokmuş! ..Allah’ın Kulu çokmuş! ...        


wwwbeyazrenklerorg.wordpress.com

Hiç yorum yok:

Popüler Zırvalarım

wibiya widget